Totalmente reformada, respectouse da fábrica románica a porta da parede norte.

(S.XII). Fundado como hospital e refuxio de descanso de peregrinos, por dous frades italianos. Hoxe rexido pola Orde da Mercé. Un dos monumentos máis representativos de Sarria.

(S. XIII). Mostra algún elemento románico e arcos e portas góticas. Destacan no exterior as ferraxes medievais e capiteis con cabezas humanas, rolos, a Árbore da Vida, rosetas e puntas de cravo.

Situada á beira do Camiño Francés das peregrinacións. Homildoso exemplar de románico rural.

Igrexa dunha nave que conserva as súas características tanto en porta como en ábside.

A igrexa pertenceu ao mosteiro que no lugar tiñan os Bieitos. Porta principal moi interesante con tímpano pentagonal, porta lateral e torre da época. Ben de Interese Cultural (BIC) dende 2008