Conta cunha sobria decoración cistercense na ábsida semicircular, unha porta lateral románica e unha frontis moderna.

“Grazas ao seu sorprendente illamento, Santo Estevo de Lousadela conservouse practicamente inalterado desde o século XII. Paga a pena deterse a contemplar os canzorros que sosteñen as cornixas e, como non, gozar do seu interior se temos a oportunidade.”

Só conserva do románico a fronte do muro sur que corresponde a un exemplar do estilo rural máis sinxelo.

Totalmente reformada, respectouse da fábrica románica a porta da parede norte.

Situada á beira do Camiño Francés das peregrinacións. Homildoso exemplar de románico rural.

A igrexa pertenceu ao mosteiro que no lugar tiñan os Bieitos. Porta principal moi interesante con tímpano pentagonal, porta lateral e torre da época. Ben de Interese Cultural (BIC) dende 2008

(S.XVIII). É o único resto do que foi o Hospital de San Lázaro, dedicado a curar a persoas enfermas de lepra entre os séculos XV e XVII.

(S.XII). Fundado como hospital e refuxio de descanso de peregrinos, por dous frades italianos. Hoxe rexido pola Orde da Mercé. Un dos monumentos máis representativos de Sarria.

(1885). Situada na antiga praza do mercado, ocupa o solar dunha antiga igrexa románica do S. XIII.

(S. XIII). Mostra algún elemento románico e arcos e portas góticas. Destacan no exterior as ferraxes medievais e capiteis con cabezas humanas, rolos, a Árbore da Vida, rosetas e puntas de cravo.